رنگین‌کمانِ سفید

داستان، طرح و عکس و…

در برابر خدایان

۱. در حرکت آهسته توده‌ای از آدم‌ها از پهنه‌ی خیابان می‌گذرند. در نمای بیرونی، چراغ راهنمایی و خط عابر پیاده [قانون] آن‌ها را در یک مسیر قرار داده و هویتی مشترک و شکننده می‌سازد؛ گذرندگان از خیابان.

۲. دخترک از یکی از پسرهای هم‌کلاسی‌اش که مردد است آیا و چه‌طور قرار سینما رفتن آن‌شب را به‌ش پیشنهاد کند، جدا می‌شود. صحبت از خرید کلاه کابویی برای پیوستن به پدر در شهری دیگر برای یک تور اسب‌سواری است. به چند مغازه سر می‌زند و بالاخره کلاه مورد نظر را سر یک راننده‌ی اتوبوس می‌بیند. همین‌طور کنار اتوبوس می‌دود و از مرد راننده می‌پرسد کلاه‌اش را از کجا خریده. راننده متوجه‌اش می‌شود و براش دست تکان می‌دهد، در همین لحظه چراغ راهنمایی قرمز می‌شود. ده دقیقه بعد، زن میان‌سال درحالی‌که پای قطع‌شده‌اش زیر چرخ اتوبوس مانده، در آغوش دخترک، میان خون و گریه جان می‌دهد.
۳. فیلم W & D: Kenneth Lonergan) MARGARET) پر است از صحنه‌های گفت‌وگوی دو یا چند نفره، گفت‌وگوهایی پر از سوءتفاهم و یا عدم تفاهم، چه در کلاس درس که بین دختر سوری‌تبار و بقیه بحث سر یازدهم سپتامبر و تروریسم، اختلافات بین خاورمیانه (دولت‌های نظامی و دیکتاتور) و آمریکا و غرب است و چه در خانه بین مادر و دختر، که بعداز کلی جروبحث این سئوال پیش می‌آید اصلاً چرا و سر چی داریم بحث می‌کنیم.

۴. دختر بعداز سیگار از پله‌ها پایین می‌آید، وارد سالن مجلل می‌شود و در صندلی‌اش کنار مادر جا می‌گیرد. پرده‌ها کنار می‌روند و نمایش شروع می‌شود. هر دو که پیش‌از این میلی به اپرا نداشته‌اند به گریه می‌افتند؛ اول بغض دختر می‌ترکد و بعد مادر. تنها جایی‌که اندوه تنهایی تسکین پیدا می‌کند نزدیک‌ترین آغوش است، در دنیایی که مثال پشه‌‌ای هستیم در برابر خدایان [متنی از شکسپیر که بحث جانانه‌ای بین استاد و یکی از پسرهای کلاس درباره‌اش در می‌گیرد].

Advertisements

2 پاسخ به “در برابر خدایان

  1. درخت ابدی 2012/08/12 در 00:47

    2 و 4 مکمل همدیگه هستن. در هردو گریه و آغوش و چیزی مسلط بر ما وجود داره.
    در دنیایی پر از سوءتفاهم، هنر به صورت مقطعی می‌تونه آدم‌ها رو به هم نزدیک کنه و مرهمی بر زخم‌های واقعیت بذاره.

    • علیرضا زال 2012/08/12 در 12:56

      توی اون صحنه‌ اولی زن میان‌سال درحال مرگ، دختر رو به جای دختر خودش که مرده می‌گیره و حتا اون‌ها هم‌اسم هم هستن و دختر در تمام طول فیلم سعی داره برای اون زن کاری کنه ولی آخر سر به مادر که رابطه‌ی درستی با هم نداشته‌ان می‌رسه. فیلم از عشق یه تعریف کاملاً انسانی و ملموس می‌ده و ماوراء رو به حال خودش می‌ذاره.
      آره، جواب فیلم هم همینه، اگه کلام عادی و روزمره به اندازه‌ی کافی کارایی نداره ولی در قالب هنر و خلاقیت (که اوج اون اپراست) می‌تونه موثرتر باشه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: